19 Nisan 2010 Pazartesi

Fernando Henrique Cardoso`nun Gelecegin Dunya Liderlerine Mesaji Nedir?


Aylin Yavas ve Fernando Henrique Cardoso


Degerli sosyolog, biliminsani ve Brezilya`nin 1995-2002 donemindeki Cumhurbaskani Fernando Henrique Cardoso Cornell Universitesi 7 Nisan 2010`da ziyaret etti. Tam bir sevgi seli yasandi.
Ay-lin:) de bagimsiz bir gazeteci olarak soru sordu :) (Yazi eklenecektir)







17 Nisan 2010 Cumartesi

Amerika`da Bahcelerde Borulce & Uskudar`a Gider Iken :)



Sevgili Dostlar,


Amerika`da bir uluslar arasi ilk okulda Turkiye`mizi tanitma etkinligimiz :) 


Bassolist: Prenses Ezgi, Saz arkadaslari: Ay-lin:), Trakyali amator bir darbukaci & TR ogretmeni, Adem, ud sanatcisi & Ay-lin:)`in TR ogrencisi :) 


Cocuklarimiza turkulerimizi cok iyi ogreterek, tarihimize ve gelegimize sahip cikalim! 


Sevgiler, Ay-lin:)



16 Nisan 2010 Cuma

ALI RIZA AYDOGDU SORUYOR: OKUMANA ENGEL VAR MI?


OKUMANA ENGEL VAR MI? 

EDIRNE UZUNKOPRU ADALET GAZETESI

GOZLEM
Aylin Yavas
Cornell Universitesi
Yakin Dogu Calismalari Bolumu
Fulbright Ogretim Gorevlisi
aylin.yavas@fulbrightmail.org 

Yildiz Teknik Universitesi (YTU)`nden bir yildizi tanitmak istiyorum sizlere: Ali Riza Aydogdu. Soyadi gibi nice kisinin hayatinda bir Ay dogdu sayesinde... Ali Riza Aydogdu`nun hayati, ogrencilerimin deyimi ile hayal kurma ve gerceklestirme prensesi Ay-lin:) ile Yildiz Teknik Universitesi, “Kişisel Gelişim ve Girişimcilik Kulübü” (YTU KGGK) sayesinde kesisti. Kulubumuz hakkinda detayli bilgiye su yazimdan ulasabilirsiniz: http://aylinyavas.blogspot.com/2010/02/yildiz-teknik-universitesi-kisisel.html  Kendisi YTU KGGK Sosyal Etkinlik Komisyon Lideri. Gelecegin de liderlerinden olacagina tum kalbimle inaniyorum.

Amerika`da yasadigimdan, sahsen boyle harika yurege sahip olan ogrencimizle daha tanisma serefine erisemedim; bana e-posta atmasiyla baglantiya gectik ve Ay-lin:)`in Istanbul Subesi olmak istedi; hayal ortagi olduk. Amerika`da yasasam da o sahip oldugumuz INSAN SEVGISI ve KARSILIKSIZ SEVGI ile Ay-din-latmaya basladi, engelleri asmaya basladi... Proje lideri oldu. Hep uzaktan izledim adimlarini. Gurur duydum onunla ve ona destek olan herkesle. Kendisini yurekten kutluyorum. Vatanimdan uzakta da olsam oralardaki ogrencilerime ISIK tutabiliyorsam ve ayni heyecani yasiyorsam, ben de insan olmayi basariyorum galiba... Ali Riza Aydogdu gibi binlerce ogrencim oldugu ve kocaman bir aile olup, yardim etmeyi basardigimiz icin de dunyanin en sansli ogretmenlerinden biri gibi hissediyorum. Bana bu onuru yasattigi icin Ali Riza Aydogdu`ya sukranlarimi sunuyorum.

Ali Riza ve diger Yildizlarimiz, Sakip Sabanci Spastik Engelliler Merkezi`ne gidip, engelli cocuklarimiz icin okudukca ben burda mutluluktan agladim. Hayatin anlami da bu duygularda galiba... Dilerim ogrencilerimle ve sizlerle el ele vererek, nice engeli asacagiz. Lutfen merkezin sitesine bakiniz: http://www.metinsabancishcek.gov.tr/y-t-u-ogrencileri-ile-kitap-okuma-calismasi.html

Ali Riza Aydogdu`ya sordum: YTU KGGK ile nasil tanistin ve projen senin icin neler ifade ediyor? Simdi ise soz onda; bundan sonra kursuye YTU`lu Yildizimiz Ali Riza Aydogdu`ya birakiyorum: Ali Riza`nin Okumana Engel Var Mi? Projesi; hepimiz onu cocugumuzcasina seviyoruz. Ali Riza Aydogdu`yu izlemeye devam edin: 13 Mayıs 2010 Perşembe günü 19:00 - 21:00 saatleri arasında Yıldız Teknik Üniversitesi Beşiktaş Yerleşkesi Oditorium’da çocuklarımız ile birlikte eğlenmeye hazırlanıyorlar; siz de ona destek vermek isterseniz, ona aydogdualiriza@gmail.com ‘dan ulasabilirsiniz.

Ali Riza Aydogdu: Yıldız Teknik Üniversitesi’ni kazanıp okula başladıktan sonra gözlemlemeye başlamıştım çevremde olup bitenleri. Okulun liseden farkı yoktu o zamanlar, sabah gidip öğlenden sonra geri dönüyordum. O sırada Öğrenci Konseyi`ni tanıdım okulun resmi kurumlarından. Konsey adına düzenlediğim piknik benim ilk organizasyonum oldu ve gerekli katılım sağlanamadığı için de iptal edildi. Bir şeylerle uğraşma isteğim beni kulüpleri tanımaya itti. Okuduğum bölümün kulübünün olmayışı zor bir karar vermeye sürüklüyordu beni. Piknik sayesinde tanıştığım bir arkadaşımın “Kulüp kuruyoruz, sen de bize katılmak ister misin?” sözü ile son buldu bu arayış. Var olanların içinden seçmek yerine olmayan bir kulübü oluşturmak fikri çok daha cazip gelmişti bana. Kulübün kuruluş aşamasındaki yardımlarımdan ve çalışmalarımdan dolayı, onlara çok geç katılmış olmama rağmen, yönetim kuruluna girmeyi başarmış, hatta bir komisyona liderlik etme hakkına da sahip olmuştum. Artık sorumlulukları artmış, hayatımı biraz daha programlı yaşama zorunluluğuna kavuşmuş, okulu ve arkadaşları için çabalayan bir Ali haline gelmiştim.

Ekim 2009’da “Kişisel Gelişim ve Girişimcilik Kulübü”nün kurulmasından sonra ortaya atılan bütün projeler kişisel gelişim ya da girişimcilik üzerineydi haliyle. Ama benim içimde kimseye söylemediğim bir fikir vardı; sosyal sorumluluk! Ne yapacağımız konusunda pek bir fikrim yoktu başlarken ancak klasikleşmiş Darülaceze Ziyaretlerinden çok farklı olacaktı proje. Bu düşünce engellilere götürdü beni. Onlar hakkında da pek fazla fikir sahibi değilken, aklımdakileri gerçekleştirebileceğim bir merkezin varlığından da haberdar değildim. Liseden beraber mezun olduğum ve tanıdığımdan beri fizyoterapi gören başka bir arkadaşımdan yardım istedim. Onun aracılığı ile Metin Sabancı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Demet GÜLALDI Hoca`m ile tanıştım. Hocaya projemi anlattığımdan inanmadı o kadar öğrenci bulabileceğime. Ciddi bir sorumluluk isteyen ve üniversite öğrencilerinden beklenemeyecek kadar çok katılım gerektiren bir projeydi çünkü. Ancak en sonunda ikna oldu bu projenin gerçekleşeceğine. Hemen kulüp arkadaşlarıma sürprizimi yaptım ve projeyi hayata geçirecek desteği topladım. Başından beri hazırlamaya çalıştığım ancak bir türlü isim veremediğim projenin ismini koymayı da katılmak isteyenlere bıraktım. Bu da hem projeye aktif katılımı en başından arttırdı, hem de öğrencilerin engelliler hakkında daha bir düşünür hale gelmelerini sağlamış oldu. Projenin katılımcılarından gelen isim fikirlerini bir ankette değerlendirdikten sonra “Okumana Engel Var Mı?” resmen hayata geçti.

Her hafta pazartesi ve cuma günleri, sunumlarını hazırladığımız öykülerimizi okumaya gidiyoruz vakfa. Bütün neşeleri ve sıcaklıklarıyla bizleri karşılayan ve bizim onlara olduğumuzdan daha çok onların bize destek olduğu kitap okumalarımız devam ediyor ve her dönüş yolculuğunda ayaklarımız geri döndürmek istiyor bizi. Yanlarından ayrılan herkes tekrar gelmek istediğini ısrarla dile getiriyor bir çok kez.

Çocuklarımıza umut olmaya, onlara gönüllerinden birkaç söz söylemeye giden 100’den fazla gönüllü üniversite öğrencisi…  Sadece YTÜ ile sınırlı kalmayan, İTÜ, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sakarya Üniversitesi, Kocaeli Üniversitesi ve birkaç vakıf üniversitesine de ulaşan projenin sonunu da “özellikle” Dünya Engelliler Haftasına denk getiriyoruz. Hem güzel bir son olsun yeniden başlamak için, hem de anlamlı olsun diye düşünerek bir eğlence düzenliyoruz. 13 Mayıs 2010 Perşembe günü 19:00 - 21:00 saatleri arasında Yıldız Teknik Üniversitesi Beşiktaş Yerleşkesi Oditorium’da çocuklarımız ile birlikte eğlenmeye hazırlanıyoruz. Onların minicik bir tebessümünü bile paylaşabilmek umuduyla…
Bir cocuk degisir; dunya degisir :) diyen Ay-lin:) ve minik aski Ahmet Selim, Ali Riza Abi`ye cok tesekkur ediyorlar. 

2 Nisan 2010 Cuma

Deli Kızın Türküsü: Küçüğüm... Hayatta küçük bir iz bırakmak dilegiyle! Sevgiyle Kalin! Ay-lin:)











Hayatta küçük iz bırakmak dilegiyle! Sevgiyle Kalin! Ay-lin:)

Söz - Müzik: Sezen Aksu

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün hatalarım
Öğünmem bu yüzden
Bu yüzden kendimi
Özel önemli zannetmem

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün saçmalamam
Yenilmem bu yüzden
Bu yüzden kendime hala güvensizliğim

Ne kadar az yol almışım
Ne kadar az
Yolun başındaymışım meğer
Elimde yalandan kocaman rengarenk
Geçici oyuncak zaferler
Küçüğüm daha çok küçüğüm

Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden bütün korkularım
Gururum bu yüzden
Bu yüzden çocuk gibi korunmasızlığım
Küçüğüm daha çok küçüğüm
Bu yüzden sonsuz endişem
Savunmam bu yüzden
Bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem

26 Mart 2010 Cuma

US AIRWAYS LACKS SAFETY AND SECURITY

Dear All,

I have wanted to share the feedback which I have just sent to the US Airways which lacked safety and security as you can read below.

Thanks God, I am safe and sound at home.

Peace and Love,

Ay-lin:)

March 26, 2010
To Whom It May Concern:

My name is Aylin Yavas. I am a Fulbright Scholar at Cornell University. I was in Boston during my spring break during March 19th to 26th, 2010. I am sending you this feedback so as to help you continue to improve. I had believed that all of you at US Airways were committed to providing the best customer service and safety regulations. On the other hand, I observed lack of safety today.
This morning I had two flights by US Airways: Flight 2115 at 6:00am from Boston to NY La Guardia (Seat 19A) and Flight 4152 at 8:30am from NY La Guardia-Ithaca (Seat 3F).  When we were about to take off around 6:10am, the pilot/officer announced that the radio was broken. Luckily this was not realized when we were in the air. After he apologized, he said that we could not fly for safety reasons.  We were stuck on the plain close to an hour due to the maintenance of the plane.

I am not a pilot. Yet, I know some information about the safety in the aviation, for I flew glider in Turkey and attended 2002 International Air Cadet Exchange in the United Kingdom representing Turkey.  As far as I am concerned, the fact that the radio did not work should have been identified at least an hour before our flight, that is to say, around 5am. Then they should have arranged another plane for us/the customers so that we would not have missed our connection flights as I did.  
In addition, it was 8:23am when we landed La Guardia. I wanted to get out of the plane as soon as possible to catch my flight at 8:30am. Unfortunately, they did not open the door located at the back of the plane, when I was in the plane. My seat number was 19A. In case of an emergency or such a situation that the passengers needed to get out of the plane very quickly to catch their connection flights, they should have contacted the ground officers to prepare the necessary preparations so that they would have opened at least two doors at the same time. This showed that US Airways lacked a professional crises management as well.

Moreover, when I came to the Gate 6 for my flight to Ithaca, it was 8:33am. The officer at the gate told me that I missed my flight. When I expressed that it was not my fault, but the radio was broken, she said that one passenger from Flight 2115 was able to catch 4152. On the other hand, I could not, for I sat at 19A and they did not open the back door of the plane. I kindly expressed my concerns regarding the safety. On the other hand, she said that this was life and such things would have happened even when we were in the air. Yet, I feel that you should not express a mistake in your safety naming this as destiny or faith, etc.  You should give utmost importance to safety and security.
Finally, they gave me a ticket for the Flight 4603 at 10:59am. Because of this, I had to cancel my two appointments with my doctors at Gannett, Cornell University and lost two hours at the airport in vain. When were stuck in this plane till 11:55am again. They told me that the air traffic was very busy. On the other hand, I have used the US Airways line between Ithaca-NYC. I am sorry to say that you are always late.

My life and time are so precious that I should feel secure enough to prefer to fly with you. I felt so stressed, for I was insecure and cancelled my appointments that were very important to me. I had to see my doctors ASAP today. I could hardly reschedule new appointments, which made feel sorry.

To sum up, I hope you would appreciate my constructivist comments and improve your safety and security checks,

Thanks,

Aylin Yavas
M.Ed. Candidate
Certified Translator & Interpreter

Visiting Faculty, Cornell University
Fulbright Scholar, Turkish Language
E-mail: aylin.yavas@fulbrightmail.org
http://www.arts.cornell.edu/nes/people/docs/Yavas.pdf

Current Address:
Cornell University
College of Arts and Sciences
Department of Near Eastern Studies
Office: 303 White Hall
Ithaca, NY, USA 14853-7901
Phone: 00 1 607 255 13 29
Fax: 00 1 607 255 64 50
Home: 00 1 607 253 65 80
E-mail: ay237@cornell.edu
skype: aylinyavas1

Permanent Address:
Yildiz Technical University
School of Foreign Languages, Office: A-314
Davutpasa Campus, 34210
Esenler, Istanbul, Türkiye (Turkey)
Phone: 00 90 212 383 49 04 Ext. 4927
Fax: 00 90 212 383 49 03
E-mail: aylinyavas@gmail.com, ayavas@yildiz.edu.tr
Blog: http://aylinyavas.blogspot.com

20 Mart 2010 Cumartesi

Ay-lin:) Harvard ve MIT Universiteleri`nden bildiriyor :)

EDIRNE UZUNKOPRU ADALET GAZETESI
GOZLEM
Aylin Yavas
Cornell Universitesi
Yakin Dogu Calismalari Bolumu
Fulbright Ogretim Gorevlisi
aylin.yavas@fulbrightmail.org


Ay-lin:) Harvard ve MIT Universiteleri`nden bildiriyor :)
19 Mart 2010, Boston, ABD

Degerli Dostlarim ve Ogrencilerim,
Sevgili Hemsehrilerim,


Cornell Universitesi`nde 9 gunluk bahar tatiline girince, ben de Boston`a uctum bu sabah gunes dogmadan... 19 Mart 2010 sabahi 5:19`da 19F numarali koltukta oturarak, 19 aralik dogumlu biri olarak, 19 yillik bir planimi gerceklestirmek uzere, 19 tane gorusme yapmayi hedefleyerek...
Gunesin dogusunu semalarda izlerken ve sukrederken yuce Rabbim`e, bir ruhani yolculuga da cikiyordum sanki... Bundan 20 yil once gormustum Harvard ve MIT (Massachusetts Institute of Technology) universitelerini gazetede; dunyanin en iyi universiteleriymis... O gun, sevgili babacigima soz vermistim bir gun oraya gidecegime, orada arkadaslarimla sek sek oynayacagima, bir bilim insani olup, ansiklopediler yazacagima, hayatimi insan yetistirmeye adayacagima... O zaman Ay-lin:) 6 yasindaydi, minik bir kiz cocuguydu... Simdi ise Ay-lin:) 26 yasinda ama hep cocuksu ruhlu oldu, icinde hep bir cocuk konusup durdu; hem de 24 saat... :) O cocugun konusmasi, konusurken karsisindakinin gozlerinin icine bakmasi, sevgiyle paylasimlarda bulunmasi, kimi zaman deli etti insanlari kimi zaman ise gulumsetti... Bir de Ay-lin:) bol bol hayal kurmaya ve hayallerine kavusmak icin cok calismaya devam etti... Bu gun de MIT gibi bir universitede prosefor oldugunu, babasina benzeyen ikizlerinin dunyaya geldigini ve onlarin universitenin bahcesinde top oynayarak buyuduklerini hayal etti ve bunun icin dua etti...


Bu gun sevgili babacigima verdigim sozumu tutmanin gururunu yasiyorum. Diger yandan, bu mutlulugumu ona sarilarak ya da sesini duyarak paylasamadigim icin -bu satirlari yazarken bile- agliyorum...
Hickiriklarla... Bu bir isyan degil... Sadece ozluyorum.... Hem de cok... Kimi zaman kendimi bir sokak cocugu gibi hissediyorum... Yanliz... Hem de cok yalniz... Zaman akip geciyor, insanlar ordan oraya savruluyorlar ruzgarda savrulan yapraklar gibi...
Beni seven de bir suru kisi var, bana gicik olan da; ben ise herkesi cok seviyorum, yaradilani sev Yaradan`dan oturu diyerek, "karsiliksiz sevgi" ve "ilahi ask" ile... Allah razi olsun hayatima renk katan herkesten. Ayrica sukurler olsun ki babamin kizi olarak 24 yil harika bir omur yasadim ailemle... Sevgili annecigimi ve kardesimi de cok ozluyorum. Safak 65... Bizi bize biz olarak verdigi ve mutlu ve sevgi dolu bir aile olmamizi sagladigi icin Rabbim`e ne kadar sukretsem azdir herhalde...


Doguyoruz, buyuyoruz, oluyoruz... Evren tamamen bir dengeden olusuyor dunyanin kendi etrafinda 24 saatte donup gece ile gunduzun birbirinin icine girmesi gibi...
Tum yuregimle ve ruhumla hissediyorum ki bir gun Allah katinda ve ruhlar aleminde bulusacagiz... Bu umutla ve her gun hayatimin son gunu olabilirmis disiplini ile INSAN olmayi basarmak uzere; aileme layik hayirli bir evlat olabilmek ve bana verilenleri hakketmek icin yasiyorum, elimden geldigince cok calisiyorum.


Bir bilim insani olup, nice bilim kursusunde ve olimpiyatlarinda Istiklal Marsi`mizi soyleterek ulkemiz Turkiye`nin ve memleketimiz UzunKOPRU`nun adini her yere duyurmam icin, ayrica ogrencilerim ile onlarin hayalleri arasinda bir KOPRU olmayi basaran, dunya capinda basarilara imza atan, UzunKOPRUlu bir profesor olabilmem icin, lutfen bana dualarinizla destek olun. Rabbim yar ve yardimcim olsun. 


Edirne Uzunkopru ADALET Gazetesi`nin 1965`ten bu yana; bir koy kahvesinde cayini icen Mehmet Amca`mizdan, Turkiye Buyuk Millet Meclisi`ndeki milletvekillerimize kadar cok genis bir okuyucu kitlesi tarafindan cok iyi takip edildigini cok iyi biliyorum 11 yasimda Avrupa Birligi konusundaki makalem ADALET`te ilk yayimlandigi gunden beri... O gunu hic unutmuyorum: Dukkana Recep (Soyler) Amca`miz gelmisti, babacigim Fahrettin Yavas, Recep Amca`ma `Kizim okumayi ve yazmayi cok seviyor Recep Amca`si demisti.` Recep Amca`m da bana yazmam icin sans vermisti, minicik olmama ragmen benimle gozlerimin icine bakarak konusmustu... Nasil mutlu etmisti beni o dunyalar tatlisi amca :) Bir gun basarabilirsem yazmayi, kalbimden cikanlar girebilirse kalplerinize; hele hele yazar olmayi basarabilirsem, bunda Fahrettin Yavas`in, Recep Soyler ve Adnan Karakaya basta olmak uzere bana destek olan tum ADALET Gazetesi`nin buyuk payi olacaktir. Sizlere tekrar bu yazi ile sukranlarimi sunuyorum. Dilerim sizlere layik bir kiz cocugu olarak, nice ogrencime ve insana da ISIK tutarim.


Boston`dan kucak dolusu sevgilerimle,


Ay-lin:), Uzunkopru`nun kizi





19 Mart 2010 Cuma

ÇANAKKALE ZAFERİ'MİZİ HATIRLAMAK VE HATIRLATMAK ÜZERE...


http://www.facebook.com/profile.php?ref=profile&id=755466848#!/video/video.php?v=1303904205971&ref=mf

LÜTFEN ÇANAKKALE ZAFERİ'MİZİ HATIRLAYALIM, HATIRLATALIM! ULU ÖNDERİMİZ ATATÜRK'Ü VE TÜM ŞEHİTLERİMİZİ ANLAMAK İÇİN 1919-1923 KURTULUŞ SAVAŞI'MIZI ÇOK İYİ ANLATAN ''SÖYLEV''İ, LÜTFEN DEFALARCA OKUYALIM, OKUTALIM. HANGİ IRKTAN, DİNDEN, VS OLURSA OLSUN, MİSAK-I MİLLİ SINIRLARI İÇİNDE DOĞAN HERKES TÜRK'TÜR VE HEPİMİZ BU VATANIN EVLATLARI OLARAK KARDEŞİZ, BAYRAĞIMIZ VE VATANIMIZ HEPİMİZİN ONURUDUR, CANIDIR. BU YÜZDEN, ÜLKEMİZİN YIKILMASINA ENGEL OLMAK İÇİN, BEYNİMİZİ UYUŞTURAN HER ŞEYDEN (TV, SİGARA, VS) UZAK DURALIM: BİLMİYORSAN ÖĞREN! BİLİYORSAN ÖĞRET! DİYELİM. İNANMAK CESARET İSTER! İNANIYORSAK KENDİMİZE, SEVİYORSAK ÜLKEMİZİ; BUNU ÜRETEREK, ÇALIŞARAK, OKUYARAK GÖSTERELİM. LAFTA SEVMEK BİR ŞEY DEĞİLDİR. SEVGİYİ MİTİNGLERDE YA DA LAF ATARAK DEĞİL, BİLİM YAPARAK, OKUYARAK, KARŞILIKSIZ SEVGİ İLE YARDIM EDEREK GÖSTERELİM. TÜM ŞEHİTLERİMİZE ALLAH'TAN RAHMET DİLİYOR, TERÖR YÜZÜNDEN DAHA ŞEHİT VERMEMEK İÇİN DE ''BİRLİK'' OLARAK, HEPİMİZİN ALLAH KATINDA EŞİT OLDUĞUNU HATIRLATMAK İSTİYORUM. İNANIYORUM Kİ ÖLDÜKTEN SONRA KİMSE BİZE PASAPORT SORMAYACAK :) YANILIYOR MUYUM SİZCE? SEVGİLER, AY-LİN:)

Elveda YTÜ ve İstanbul, merhaba BANÜ ve Bandırma!

                                                   Yaklaşık 15 yıl  #ARGEdeLiderYTÜ ’de (ve bir yıl dünyanın en saygın üniversitelerinden Co...